Blogs De Brouwerij

Hier vind je blogs van cliënten, behandelaars en vrijwilligers van De Brouwerij. Incidenteel worden er ook blogs overgenomen van externe sites.

Verlangen en mislukking

Door Riek Sijbring

Ongeveer twee jaar geleden ging ik met Jules Tielens naar een tentoonstelling van de Belgische kunstenaar Panamarenko (www.panamarenko.be). Tot dan toe vond ik zijn werk wel interessant, maar hij was niet een van mijn favorieten.

Toen ik de tentoonstelling binnenliep wist ik ook meteen weer waarom. Panamarenko is van het type ’geniale man’ dat ik op de kunstacademie zo vaak was tegengekomen. Als vrouwelijke kunstenaar raak je niet makkelijk met zo iemand in gesprek als je je niet aan de rolverdeling houdt.

     

Jules was heel enthousiast over de machines, vliegtuigen en bouwsels. Panamarenko’s werk had hem meteen aan het denken gezet. Later hoorde ik hem in zijn presentaties de vragen stellen: zijn die kunstwerken, is die kunstenaar geniaal of gek? Wat is het verschil, en hoe relevant is het om dat verschil te maken?

Door het enthousiasme van Jules gaf ik Panamarenko een tweede kans. Ik ging opnieuw - en vooral anders - naar zijn werk kijken. En wat zag ik? Verlangen en Mislukking.

De vliegtuigen van Panamarenko zijn prachtige machines die misschien wel echt zouden kunnen vliegen, maar dat nooit hebben gedaan of zullen doen. Het blijft bij een droom: de mogelijkheid en het verlangen om te vliegen, maar tegelijkertijd ook de vrees om neer te storten, de mislukking.

  

Dat is de spanning die je in die stille objecten voelt. In de hoofden van de toeschouwers spelen zich alle varianten af van het verlangen om te vliegen, de mislukking en het neerstorten.

Ik was enthousiast dat ik deze woorden gevonden had. Mijn neiging om ze toe te passen op het leven bedwong ik deze keer niet. Ik raakte ervan overtuigd dat het leven van een mens inderdaad balanceert tussen verlangen en mislukking. En onderweg doe je wat je kunt.

De herinnering aan het museumbezoek en mijn gedachteconstructie kwam onlangs terug toen ik nadacht over het vertrek van Jules Tielens bij De Brouwerij.

Als je de spanningsboog tussen verlangen en mislukking vergelijkt met een koord waar je als een koorddanser op staat, dan moet je ergens in het midden blijven om je kunsten te tonen. Het koord veert door en je kunt makkelijk meebewegen. Kom je aan het ene of het andere eind van het koord dan heb je niet veel keus; het koord veert veel minder, het is verlangen of mislukking

Om in je hoofd te kunnen vliegen moet je tussen de polen van verlangen en mislukking blijven. Noch het ene, noch het andere moet overheersen. 

Zou dat het zijn? Zou Jules dat gevoel van tussen die twee polen te bewegen zijn verloren? Probeert hij dat te zeggen als hij het heeft over een langdurig meningsverschil met het bestuur?

Hoe het ook precies zit. Het is jammer om hem uit te zwaaien. Ik wens hem ‘a safe flight’ en hoop dat hij op een mooie bestemming landt. Ergens tussen verlangen en mislukking in.

 

Waardeer dit blogbericht:
3
Uitstellen, waarom?
Mentaal gecastreerde man

Reacties 2

 
Gast - Oscar op zondag 20 november 2016 17:46

Die laatste zin lijkt me vast niet letterlijk te nemen? Het is goed om af en toe te reflecteren op wat er nou eigenlijk staat.
Hoe dan ook, Jules is een bijzonder geslaagde, puntgave onderneming gestart op de Hoogte Kadijk. Dank daarvoor, Jules.

Die laatste zin lijkt me vast niet letterlijk te nemen? Het is goed om af en toe te reflecteren op wat er nou eigenlijk staat. Hoe dan ook, Jules is een bijzonder geslaagde, puntgave onderneming gestart op de Hoogte Kadijk. Dank daarvoor, Jules.
Gast - Frank Steverink op vrijdag 09 december 2016 11:28

Ik kende deze kunstenaar niet maar vind de bespiegeling daarover en de reflectie op Jules, die ik ook niet ken, mooi en tot nadenken stemmend.

Ik kende deze kunstenaar niet maar vind de bespiegeling daarover en de reflectie op Jules, die ik ook niet ken, mooi en tot nadenken stemmend.

Plaats hier uw reactie

Captcha afbeelding

deel dit